in

Moeder van 26 raakt verlamd na de geboorte van haar kind. Ze fluistert een verpleegster iets in het oor dat ze nauwelijks kan verkroppen.

Holly Gerlach is 26 en het leven lacht haar toe. Ze wou altijd moeder worden. Ze krijgt haar eerste kind, Cassey, en kan haar geluk niet op. Enkele weken later neemt haar leven echter een jammerlijke wending.

Holly is al een tijdje thuis na de geboorte en ze begint last te krijgen van stekende nekpijn. Ze vindt het moeilijk om op haar benen te blijven staan. Ze gaat naar een ziekenhuis waar ze kort daarom alle beweging van haar lichaam verliest. Ze is verlamd vanaf de nek naar beneden.

Holly leidt aan het syndroom van Guillain-Barré, een immuniteitsziekte die niet veel voorkomt en de zenuwen aantast. Holly wordt aan een beademingsapparaat gekoppeld en gaat door een extreem moeilijke periode. Op een dag buigt een verpleegster zich over haar en ze fluistert in haar oor, “Het doet zo ontzettend pijn.” Holly geeft echter niet op. Ze blijft ervan dromen een echte moeder te zijn.

Lees ook  Joods restaurant opnieuw vernield, 'grimmige reminder antisemitisme'

Vermits ze niet meer kon bewegen, moest ze dagelijks met een kraan uit haar bed gelicht worden om haar in de rolstoel te zetten. Ze kon ook nog amper praten en gebruikte een blad met letters om zich te communiceren met haar familie. De tijd ging voorbij.

Beetje bij beetje begon de vrouw weer op eigen kracht te ademen. Wat later kon ze zelfs haar handen bewegen. Na 70 lange dagen mocht ze eindelijk de afdeling Intensieve Zorgen verlaten.

Een week later begon de fysiotherapie. Ze deed oefeningen met haar benen. Nog eens tien dagen later stond ze voor het eerst op haar benen in drie maanden.

Ook bleef ze oefenen met haar armen en behaalde onverwachte resultaten.

Ze kon haar kind, dat al vier maanden oud was, eindelijk zelf in haar armen houden.

Het ging steeds beter met haar benen. 94 Dagen na de opname nam ze haar eerste passen. Het kostte haar eerst bijzonder veel moeite. Wat later kon ze zich met behulp van een looprekje prima van plek naar plek bewegen. Na vele maanden kon Holly dan eindelijk naar huis.

Lees ook  Leer hoe je huidkanker kunt herkennen en tips om het zoveel mogelijk te voorkomen

Ze had geleerd weer voor zichzelf te zorgen. Maar daar was ze zelf nog niet tevreden mee. Een jaar later… nu goed, kijk zelf maar.

Vandaag is Holly weer in topvorm. Ze geniet met volle teugen van haar leven en van haar kind. Haar ongelooflijke doorzetting en motivatie om een goede moeder te zijn, gaf haar de kracht om de ziekte te overwinnen.

Haar verhaal is een bron van inspiratie voor al diegenen die door een soortgelijke hel moeten. We wensen haar vele jaren van geluk met haar dochtertje!

Deel dit inspirerende verhaal met je familie en vrienden op Facebook!

Ajuinen verhelpen een hoop kwalen. Hier heb je 12 toepassingen die je nog niet kende!

Wat een nachtmerrie! Dit meisje liet haar wenkbrauwen tatoeëren en dat gaat helemaal mis…