in

Het meisje maakt protgeluidjes op de buik van de baby. Dan gebeurt er iets compleet onverwachts!

Het vierde kind van Stephen en Amy uit Cumbria, VK, wordt veel te vroeg geboren. Na 29 weken zwangerschap ziet Poppy Smith voor het eerst daglicht. Ze heeft alle complicaties die te vroeg geboren baby’s normaal hebben. Ze blijft maandenlang in de couveuse en haar toekomst is alles behalve zeker. Gelukkig kan ze rekenen op de constante steun van haar ouders. Drie maanden later mag ze eindelijk naar huis.

Amy en Stephen zijn erg gelukkig maar al gauw merken ze op dat er iets fout is. Poppy at niet normaal en ze liet het voedsel telkens uit haar mond vallen. Na enige onderzoeken bleek dat de baby aan het syndroom van Möbius leed, een zeldzame zenuwziekte die de werking van spieren en oogbewegingen beïnvloedt. Mogelijk zou de baby nooit leren spreken of kunnen lopen.

Ondanks de vreselijke prognose gaf de familie niet op. En kijk, Poppy groeide en ontwikkelde zich zoals een normale baby. 2016 Was een goed jaar met uitzondering van enkele problemen het de ademhaling. Maar toen, als Poppy bijna 2 jaar oud is, loopt alles plots helemaal mis.

Op een dag loopt Amy de babykamer binnen en merkt ze dat Poppy niet reageert. Ze probeert haar te wekken, zonder succes. “We konden haar hartje horen kloppen en ze ademde ook, al leek het wel alsof ze verdronk,” herinnert zich de vader. Ze reden meteen naar het nabije ziekenhuis en daar werden ze doorverstuurd naar het Kinderziekenhuis Alder Hey in Liverpool.

Lees ook  Wat een plaatje: zó ziet de oudste dochter van Piet Paulusma eruit!

Op de dag van haar tweede verjaardag ging het heel slecht met Poppy. “Haar ogen draaiden weg. Een radiografie liet zien dat haar longen vol vloeistof zaten en dat ze amper kon ademen. Ze begon te schudden en kreeg aanvallen. Het ging snel achteruit met haar,” zegt Stephen met pijn in het hart.

Ook wees een scanner erop dat Poppy aan hersenhypoxie leed. De dokters waren niet erg tevreden met haar toestand en vreesden het ergst. Zouden ze na twee jaar knokken dan toch hun kind verliezen? De daaropvolgende dagen zouden de zwaarste uit hun leven worden.


Op Kerstavond verzamelen alle familieleden zich rond de baby in het hospitaal. Misschien was het de laatste keer dat ze Poppy levend zagen. De zus van Poppy, Macey die 12 was op dat moment, maakt protgeluidjes met haar lippen op de buik van de kleuter. Dan gebeurt er iets wonderbaarlijks. Poppie, die al wekenlang niet meer reageerde, begint plots te lachen.

Lees ook  Al deze dieren zullen we nooit meer zien – ze zijn afgelopen jaar al uitgestorven

“Het was een indrukwekkend moment. Later legden dokters ons uit dat het niet ongewoon is dat patiënten in deze toestand emotionele reacties vertonen. Het kon om een instinctieve reflex gaan maar in dit geval was het veel meer dan dat.”

We zijn ondertussen 9 maanden verder en Poppy is aan de betere hand. Na het kriebelen van haar zus, gaat het steeds beter met haar. Ze geneest snel en kan al kruipen en praten (en dat doet ze blijkbaar graag, zeggen de ouders). Poppy volgt een strikt rehabilitatieprogramma om haar te helpen beter te bewegen.

Op het moment trachten Poppys ouders geld bijeen te brengen voor de verdere behandelingen. Velen hebben al giften en hun beste wensen overgemaakt. Poppy is een echte vechtster maar ze zal nog veel hulp nodig hebben in de toekomst. Ze lijkt wel over bovennatuurlijke krachten te beschikken! En dan te bedenken dat ze haar leven mogelijk te danken heeft aan het gekriebel van haar zusje. Zo zie je maar, liefde overwint alles!

Deel dit verhaal met je familie en vrienden op Facebook.

10 Symptomen van blaaskanker die elke vrouw zou moeten kennen.

De dokters zijn wanhopig als ze deze baby zien. Enkel een operatie kan de kleine redden!