in

Charlottes dochter (16) heeft corona: Binnen een uur had ze vreselijke hoofdpijn

Mijn prachtige, lieve, dappere, zorgzame dochter Kyana (16) is getroffen door het coronavirus. Hoe het met haar gaat vertel ik jullie graag.

Daarbij heeft Kyana een boodschap voor jullie, waarvan ze hoopt dat deze zal doordringen.

Ik plaatste eerder een blog over mijn angsten rondom het coronavirus. Over het feit dat het iedereen trof, de gevolgen voor mij als ondernemer, maar ook wat ik een mooie bijkomstigheid van corona vind.

Achter gesloten deur
Ja, ook nu mijn dochter corona heeft, zie ik dat er een mooie kant aan de situatie zit. Een kant die ik liever op een andere manier had gezien, want het is ronduit dramatisch om je kind in deze omstandigheden te moeten zien. Of eigenlijk: niet te zien, want ze ligt in algehele quarantaine. Ze ligt thuis achter een gesloten deur.

Het gaat zó tegen mijn moederinstinct in om de deur dicht te trekken nu mijn dochter me nodig heeft. Als je weet dat je kind daar alleen in bed ligt, heel veel pijn heeft en bang is… Dan wil je als moeder maar één ding: er voor je kind zijn. Maar dat mag niet. Pas als ze 24 uur klachtenvrij is, mag ik haar weer zien.

Ze kan dit, ze deed het eerder. Toen de Mexicaanse griep in Nederland was, was zij één van de besmette personen. Ook toen lag ze in quarantaine. Ook toen voelde ze zich heel beroerd, maar ze zegt dat dat niets was in vergelijking bij wat ze nu voelt.

Plosteling klachten
Ze werd niet helemaal fit wakker, maar niet per se grieperig. Tijdens de lunch werd ze opeens verkouden en begon ze te hoesten.

We maakten ons niet direct zorgen. Ze is met enige regelmaat verkouden en door haar astma is ze zo nu en dan ook kortademig.

Kyana loopt daarvoor al jaren bij de kinderarts en een longverpleegkundige, maar alles was onder controle. We dachten daarom aan een verkoudheid die bij de tijd van het jaar past.

Lees ook  Meisje poseert voor foto met ouders – 17 jaar later laat ze zien dat niets onmogelijk is

Na de lunch ging ze aan de slag voor school. Ik was in de tuin bezig met de andere kinderen toen ze niet veel later naar me toekwam om te vertellen dat ze zich niet goed voelde. Warm, zere keel en hoofdpijn. Ze bleek 38,2 graden koorts te hebben.

Geen hele hoge koorts dus. Een uur later bleef de koorts hetzelfde, maar was ze benauwd geworden en had ze vreselijke hoofdpijn gekregen. Dit ging in zo’n rap tempo dat ik de dienstdoende huisarts belde.

Quarantaine
Na overleg en enkele telefoontjes verder was het voor de huisarts duidelijk dat Kyana besmet moest zijn met corona.

Ze werd niet getest, want testen blijken zeer schaars te zijn. Kyana moest in quarantaine. Afgezonderd van ons.

Wij moesten als gezin voor de komende twee weken in thuisisolatie. Op dat moment kwam er veel op ons af. Het virus kreeg opeens een gezicht; het gezicht van mijn kind.

Ze is 16 jaar, maar opeens weer heel klein. Ik wil haar vasthouden, haar zeggen dat het goed gaat komen.

Haar over haar hoofd aaien, zoals ik deed toen ze klein was en verdriet had. Maar in plaats daarvan zie ik haar alleen dankzij videobellen.

Ik moet moeite doen om sterk te blijven als ik haar zo zie. Moeite doen om niet in tranen uit te barsten wanneer ik zie dat ze moeilijk ademhaalt en moet overgeven van de extreme hoofdpijn.

Eerste coronapatiënt
De klachten van Kyana werden erger en erger. Ze had geen zin meer om te praten en werd warrig. De hoofdpijn in combinatie met overgeven was vreselijk. Het ademhalen ging ook steeds moeilijker. Ze had het idee dat ze nog maar door een klein gaatje kon ademen.

In overleg met de dokter, maakte we haar ’s nachts om de drie uur wakker. Ze was alert, maar het ademenhalen ging steeds moeizamer. Met haar astma weet ze hoe het is om benauwd te zijn, maar dit was compleet anders. De volgende ochtend stond de huisarts op de stoep. Ze was de eerste coronapatiënt voor hem.

Lees ook  Zo brengt André Hazes tijd door in quarantaine

Testen
De huisarts trok volgens protocol een beschermend pak aan. Er was alleen geen speciale bril voor hem voorhanden.

Hij moest een fietsbril op bij gebrek aan beter, maar die kon niet over zijn eigen bril. Onvoorstelbaar: de mensen die voor ons moeten zorgen zijn verplicht een soort Russisch roulette te spelen met hun eigen gezondheid.

Nadat hij Kyana had onderzocht kregen wij heldere uitleg over hoe nu verder. Ze is ziek en heeft het zwaar, maar ze mag (nog) thuisblijven.

Ze krijgt voor nu een saturatiemeter, waarmee ze zelf haar zuurstofgehalte in de gaten kan houden. De komende drie dagen moet er een positieve verandering in haar gezondheid plaatsvinden. Als ze het benauwder krijgt zal ze alsnog naar het ziekenhuis moeten.

De huisarts heeft nog contact gehad met de GGD om haar te laten testen, maar dat doen ze dus écht niet meer.

Het zou ook weinig verschil maken; alle verschijnselen wijzen erop dat ze corona heeft. We handelen er goed naar en nu is het enkel afwachten tot beterschap.

Boodschap
Kyana heeft de volgende boodschap voor jullie: „Denk niet te makkelijk over het virus. Het is zoveel zwaarder dan ik mij ooit had kunnen bedenken.

Ik hoef geen medelijden, maar ik hoop dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt. Want pas dan kunnen we dit virus verslaan met elkaar.”

Mijn dochter die altijd door het leven fladdert is nu heel serieus. Ze wil mensen waarschuwen. Ook zij dacht dat het aan haar voorbij zou gaan.

Ze ging niet uit, waste zeer goed haar handen, at gezond, rookte niet en dronk geen alcohol. En toch is ze nu heel ziek. Ziek én alleen achter een gesloten deur. Ze wil dit leed anderen besparen en deelt daarom – via mij – haar verhaal…

Meer dan 2.000 doden in Spanje, patiënten liggen op de grond in overvolle ziekenhuizen

105-jarige José overleefde Spaanse griep en vreest nu voor corona