Elke dag vieren de ouders de verjaardag van hun doodzieke baby. Wat ze op de 99e dag doen, bezorgt me tranen in mijn ogen.

Matt en Ginny Mooney uit de Amerikaanse staat Arkansas verheugen zich oneindig veel op hun eerste kind.

Maar als Ginny in de zesde zwangerschapsmaand is, hebben de artsen een vreselijk bericht voor haar: de baby zal nooit levend geboren worden. De ongeboren lijdt aan Trisomie 18, beter gekend als het Edwards-Syndroom. Bij dit genetisch defect, waarbij het chromosoom nr. 18 drie keer voorkomt, sterven de zuigelingen meestal in de baarmoeder of toch minstens enkele dagen na de geboorte. Voor Matt en Ginny vergaat de wereld. Maar ze weigeren de hoop op te geven.

Twee maanden later werd tot hun grote vreugde Eliot Hartman Mooney geboren. De baby heeft zwaar onderontwikkelde longen en een gat in zijn hartklep. Maar Eliot leeft. De jonge ouders zijn zo dankbaar dat ze elke dag de verjaardag van hun kleine zoon vieren – elke dag stipt om 16:59.

Na twee weken mag Eliot met zijn ouders naar huis. Het kleintje heeft de klok rond verzorging nodig. Hij moet regelmatig zuurstof toegediend krijgen en eten doet hij door een slangetje. Om de drie uur wordt hij zo gevoed – een procedure die telkens anderhalf uur tijd in beslag neemt. Maar Matt en Ginny genieten van elke seconde die ze met hun kind kunnen doorbrengen. Daarom vieren ze elke dag de verjaardag van hun zoon – zonder uitzondering.

Na twee maanden lukt het de jongen voor de eerste keer om op zijn eigen duim te zuigen, wat de ouders met trots vervult: door zijn syndroom zijn de vingers zodanig vergroeid dat hij nauwelijks zijn vuist kan openen. Na drie maanden is hij niet meer aangewezen op zuurstof en voeding door een slangetje. Om die dag te vieren, brengen ze samen met hun zoon een bezoek aan het ziekenhuis om alle artsen en verpleegsters nog eens uitgebreid te bedanken voor hun goede zorgen. Niemand had immers gedacht dat hij de geboorte zou overleven.

LEES OOK!  Aha! Dít is de reden waarom kledingstukken in outletstores zo goedkoop zijn!

Maar op dag 99 eindigt de reis van de kleine vechter: Eliot overlijdt. Tijdens de begrafenis laten zijn ouders 99 ballonnen op – eentje voor elke dag die ze met hun zoon konden doorbrengen. “Het was zo mooi om ze op te laten, en ze waren in geen tijd weg. Net zoals jij”, zegt zijn vader in de onderstaande video. “Maar we vieren vandaag, ook al kunnen we je niet meer vasthouden en tegen ons aan drukken. We zijn slechts van je gescheiden, zolang we hier op aarde zijn. Tot gauw, zoon. Mama en Papa.”

Hier kan je nog eens de video in het Engels bekijken. Wat vond jij van dit hartverscheurende verhaal?

Laat het ons weten en DEEL dit bericht met je vrienden!